Ötenazi: bir kişinin veya bir hayvanın yaşamını yaşamlarının dayanılamayacak durumda olarak algılanması sebebiyle bir ölümcül enjeksiyon yaparak yüksek dozda ilaç vererek veya kişiyi yaşam destek ünitesinden ayırarak sonlandırmak. Umutsuz drumdaki hastalar ötenazi hakkı isteyebilir.

Siz ötenazi hakkında ne düşünüyorsunuz. Böyle bir hakkı kendiniz ya da bir yakınınız için kullanmayı düşünür müsünüz?

Bi keresinde böyle bir durumla karsilasmistim...
Hasta o kadar aci çekiyordu ki (ki gerçekten öyleydi) yasamin son faslindaydi...
Adeta Bakicilara yalvariyordu
("Beni kurtarin, imzalanacak olan belgeleri imzalarim, yeterki kurtarin beni". . . .)


Cok hassas ve yasam sürecinin çok az olan her canli için düsünülüp tartisilacak bir konu...


Evet yada Hayir denilecek kadar basit bir konuda degil bence.. .

olum kotu olsaydi,aglarmiydi dogarken bebekler;
hayat kotu olsaydi,ardindan aglarmiydi oluyu sevenler?

izdirabi olanin yasarken cektigi izdirab ve aci derecesini,ahiret yurdundaki cekecegi cileve azabin derecesini bilmeden nasil karar verlilebilirki?

vatandasin biri gece ruyasinda vefat eder,sonra defteri acilir mizanda.denk gelir amelleri.kendisine sorulur cennetmi istersin cehennemmi?cevap enteresandir.once gormeliyim.acilir kapilar ardina kadar.cennette husu var,sakinlik var.ardindan cehennem gosterilir kisiye;cumbus, eylence ve butun bilinik simalar orda.karar verir kisi.cehennem daha eylenceli.atin beni buraya ! der.dedigi yapilir.kapilar kapatilir.kisi bakar ki vahim isi.seslenir ,cikarin beni burdan,burda azap cok siddetli.yukaridan gorundugu gibi degil burasi! davud i bir yanit alir,<senin seyrettigin isin reklam kismiydi,asil filim simdi basadi>
lafin ozu;dunya reklamina aldanmayanlar ,ahiret filmini bilir.bedenin acisi ruh un cekecegi acinin yaninda bence hafif kalir.bunu bir cok insan kendi hayatinda yasamistir.bir ornek;
kalpteki aci sevgilinin vurdugu yerin acisi degil,sevginin kalpteki sizisidir.zindan daki mahkumun acisi fiili gordukleri degil,esaretin ve manevi iskencenin ruh ve iradedeki acisidir.
saygilarimla.

hani bazı konular vardır ya, dışardan bakılamaz bir fiil içinde olman gerekir. bence bu da onlardan. o kararı vercek boyuta Allah kimseyi getirmesin.

sağlam kafayla derimki, zor durum da pes etmek olmamalı insanın yapacağı, sımsıkı tutunmalı bu dünyaya.

ama empatiyle derimki, öyle ağrıları oluyor ki bazı insanların (kanser hastalarının,yanıkları olanların vb.) Allah canımı alsa da kurtulsam diyebiliyor. bizim migren ağrılarımız, diş ağrılarımız yanından geçemez bunların. o durumda ne derim kimbilir...